Պոեզիա

Իմ գերեզմանին դուք չմոտենաք… Վ. Տերյան Ա Չգա՛ք, չլացէք իմ գերեզմանին, Դժգոյն ծաղիկներ չբերէք յանկարծ, Վերածննդի այս դամբարանում, Թողէք, որ ննջեմ անխառն ու հանդարտ: Թախծախեղդ լացով չմարէք միայն, Սէգ վերջալոյսի ցոլանքը պայծառ, Հեռու եմ հիմա հայեացքից ձեր գորշ, Որ թշուառամիտ նայում է անճար: Չգա՛ք, չլացէք երգերիս համար, Չսրբէք փոշին յոգնայոյզ դէմքիս, Հաւքերն են իջել տաք շիրմաթմբիս՝ Շուրթիս ծուարած բառը տանելու: Վերջին համբոյրը գողնալու համար, Ստուերի նման չընկնէք մարմնիս վրայ՝ Նուիրե՜լ եմ այն վեհաշուք երկնին, Ուր պիտի շողայ, որպէս շափիւղայ: Չգա՛ք սնուելու իմ հոգեհացով, Ու չբերէք ինձ մատաղացու գառ, Թողէք, որ նրանք ծաղկած դաշտերում, Կեանքի բերկրանքը արածեն անահ: Չգա՛ք եղերգի իմ…

ԱՐԵՎԱԾԱԳԻ ՁԵՌՔՈՒՄ Արևածագը Ճեղքում է խավարը, Խլում առավոտը Գիշերների ընդերքներից: Անդրե Շեդի ԹԻԹԵՌՆԻԿ Թղթե թիթեռնիկներ՝ համաչափ ծալված թևերով, ձեր թռիչքն ուղված է դեպի ապագա,ահավասիկ մշակված, վաղվա արշալույսների անորոշ ճակատագիր, տարողունակ, ամբողջական, հստակ գույների խառնարանում՝ պարզ հնչեղություն, համատեղված հակադիր երանգներով, աղմկոտ խնջույքներում. փխրուն հոգու ուղղագրություն՝ մեր ափի սեմաֆորում, բնակեցված ծանոթ աստղերով: ԱԿՆԹԱՐԹԻ ՉԱՓԸ Իրերի խաղաղությունը Հաճախ պարզ ուռենու մեջ է նրա խաղաղությունը, մի քանի իրեր՝ առանց շքեղության- ճոճվող բազմոցը խորը զամբյուղով ներքաշում է հաղորդակցության, իսկ մենք թողնում ենք պարզեցումը մեր ցանկությունների մի լուսավոր շեմի, ուր ճկվում են սարսուռները հետագայի: Աղբյուրը և վայրի խնձորենին Ջրի զանգվածի և քարերի միություն խնձորենու պաշտպանիչ կամրջի…

Արյունաքամ է արեւը լինում` Պատուհանից դուրս նետված մանկան պես, Իսկ խաբկանքը իր ոստայնն է հինում, Երկինքը սարդի մի ցանց է ասես: Ինքն իրեն բացեց կապանքը ստի, Ավարտվեց ամեն դիմակահանդես, Գայլը գայլն է նույն` բնույթով պատիր` Գառան մորթու մեջ, թե որջում անտես: Ատամը արյան համ առավ կրկին, Նորից երեւաց մռութը գայլի. Մգլոտ աչքերում վառվում է ուժգին Ենիչերական մոլուցքը վայրի: Ժանիքը խրել կողերը դարի Իր սեւ նախճիրն է տոնում անարգել. Չի ոռնում սակայն, շեյթանավարի Վնգստում է սուտ մերձության խոսքեր: Հողը դարձնենք բերդ… ԵՎ դուռ չբացեք` Ինչ թաթ էլ ցույց տան դռան նեղ ճեղքից… Սրբեք մամուռը, բառն ընթեռնեցեք, Արյուն է կաթում մեր ամեն…

* * * Բառը թաքնված տեսողություն է, երկմտանքը՝ չարձակված գնդակ, և… անհայտ զոհ: Հրանոթի աչքեր են հին թիրախներս` ժամանակից կտակ մնացած: Մորթված մանկան պահանջկոտ հայացք է վրեժխնդրությունը` մեր աչքերին ուղղված: Բռնաբարված զոհի հին ուրվական է հիշողությունս և խրամատի ներկա: Թիրախ փնտրելու համար ձեռքերս արկերն են հին հիշողության: Ուրվականի հետք է հրանոթիս փողը և ինքնաձիգիս հայացքը` արյուն պահանջող: Հին կրոնիս արյունն է վխտում ռազմադաշտում: Զոհված Վահագնի անցյալ է զոհված զինվորի ժամանակը, և արցունք` այլևս անցյալի դեմքին: Անցյալը արյան ժանգն է պատմության երակների և չարձակված գնդակի մեղքը: Սրանից հետո բառիս ներկան արյուն պահանջող արձակված արկիս ու գնդակիս հիշողությունն է դառնալու: * *…

ՎԻՐԱԾԱՂԻԿՆԵՐ Վիրածաղիկներ կան իմ ձեռքերի մէջ, Շուրթերիս վրայ աղօթքն է բուրում: Վշտի լճակում ձկներն են լողվոր, Նրանց աչքերում ձանձրոյթն է լողում: Երկինքը փռուել լոյսի հովիտում Մշուշի խոնաւ եղեամն է խմում Եւ վերջալոյսի թաղանթներով մուգ Թալկացող ստուերներն են գիշերում: Վիրածաղիկներ կան իմ ձեռքերի մէջ, Ձկների նման անշշունջ եւ լուռ: Աչքերիս վրայ թրջոցներն են հանգչող՝ Տեսիլքն է լողում նրանց յոյզերում: Իջնում է մուժը մթի սափորից, Ծնկած բեռների տքնանքն է կրում: Հայելու տարտամ, անգորով գրկում Օրուայ տենչանքն է անխռով մարում: Վիրածաղիկներ կային իմ ձեռքերի մէջ… ՏԱՐՓՈՒՀԻ Իղձերի չքնա՜ղ տարփուհի, Քո բուրմունքից գարշահոտ, Մարեց երազը բախտի: Փռուել ես մեղքի ջրերում, Յոյզերդ ես ծածանում պապագ:…

Քայլերս այնտեղ եմ ուղղում, որ ամեն ինչ անսովոր է ինձ համար: Տարօրինակ է՝ այսքան ժամանակ լողում ենք անորոշությունում ու չենք խորտակվում: Հայրենիք, միակ ձգտումս կերպարդ աղավաղումից փրկելն է: Մտքերս կախվում են հուշերի պարանից` ծայրից ծայր, իրականում ես ներկայում չեմ, կամ այնքան եմ այնտեղ, որքան քեզ համար ընկած տղաները: Ուրվական եմ, թափառում եմ անձավներում, ուր ասքեր են նիրհում ընկածների մասին: Հողը աղակալում է սպասման ճանապարհին: Մայրաքաղաքում բարձրացող շքեղ պալատները անբնակիչ են, ամեն իրիկուն նրանց պատուհաններին մոմեր եմ վառում, որ բոցավառվի սպասման հույսը: Խտացող գույներում ամենաշնչահեղձը ես եմ: Ամենաշատը ես եմ սպասում տղաների վերադարձին: * * * Մեղեդին, որ այլևս լսելի չէ,…

1 3 4 5